ریواس

 

نام‏هاى ديگر: ريباس- ريباش- ريواج- ريباج- فيل‏گوش- ريوند- يعميضا-

مشخصات: گياهى است چندساله با ساقه‏اى بلند تا يك متر و بيشتر. برگ‏هاى آن بزرگ و پهن و پنجه‏اى با كناره‏هاى دندانه‏دار كه به صورت مجتمع در قسمت قاعده گياه قرار دارند، دمبرگ‏ها دراز و گوشتى و قرمز ارغوانى به پهنى چند سانتى‏متر و به قطر ۲- ۱ سانتى‏متر و قسمت تحتانى آن متّصل به ريشه گياه سفيد و كمى بنفش است، مغز آن سفيد با طعم گس و ترش و آبدار مى‏باشد، ساقه‏هاى موّلد گل از درون انبوه برگ‏ها خارج‏شده و ممكن است به دو تا سه مرهم برسد. در قسمت فوقانى محور ساقه‏ها گل‏هاى خوشه‏اى به رنگ سبز مايل به زرد يا مايل به قرمز ظاهر مى‏شود.
ساقه زير زمينى متورم و ضخيمى دارد.

ساقه ريواس‏
طبيعت آن: سرد و خشك است.

خواص درمانى:
آن را بخوريد. خنك و مليّن و ملطّف است، مقوى معده و احشا و جگر گرم مى‏باشد، مسكّن حدّت خون است و آن را صاف مى‏كند، قاطع قى صفراوى است، عطش را تسكين مى‏دهد، ضدّ انگل است، اشتها را تحريك مى‏كند، مستى و خمارى را برطرف مى‏سازد، خفقان و وسواس و طاعون و بواسير را درمان مى‏كند.
در دهان گرفتن آب آن سلامت دندان‏ها را حفظ مى‏كند.
آب برگ آن را بر سر بماليد. تكرار آن از سفيد شدن جلوگيرى مى‏كند.
آب آن را با آرد جو مخلوط كرده و ضماد نماييد. جوش‏هاى قرمز پوست را برطرف مى‏سازد، باد سرخ را درمان مى‏كند.
چند عدد ساقه ريواس را پس از شكستن كامل بيست دقيقه بجوشانيد بعد به مدت سه روز و هر روز يك ساعت ضماد كنيد. زخم قانقاريا را درمان مى‏كند.

مصلح آن: عسل مى‏باشد.

 

لغو دیدگاه

مطالب مشابه

"" به علاقه مندی ها اضافه شد