اسپند

مقصود دانه خوشبویی است که جهت تصفیه هوا و چشم زخم دود می کنند، با طبیعت گرم و خشک، مفید حال سردمزاجها و بلغمى ها.

نوشیدن نصف لیوان آب خیسانده اسپند که یکى دوساعت آنرا خیسانده باشند سودا را تحلیل برده، صدا و خون را صاف و طبع را نرم می کند.

کوبیده اسپند که با آب خمیر کرده بمالند بدن را سفت و عضلات را تقویت و چون بر پیشانى بسته یا بمالند اعصاب دماغ را تقویت و بستن آن بشکم رفع قولنج (دل درد سخت) می کند.

مالیدن و بستن آن بر محل درد عرق النساء و فالج و درد و مرض پا و جوارح آنرا که از سردى عارض شده باشد دور می سازد.

خوردن نیم قاشق کوچک از آن عطش استسقا را رفع و مداومت به آن جنون را درمان و خستگى را رفع و سدد یرقان را باز و رنج فراموشى را زایل می سازد.

چون یک وزن از آنرا با چهار وزن آب جوشانده صاف کنند و با سه وزن آن عسل و دو وزن روغن کنجد که مجموع نصف لیوان بشود بنوشند قى آورى بى آزار و در پاک کردن سینه از اخلاط و مایعات لزج و تنگی نفس و سرفه رطوبى بى مانند می باشد.

ضماد کوبیده اسپند که با روغن زیتون بر ناف و پهلوها بمالند قاطع قولنج مزمن می باشد.

بخور اسپند که آنرا جوشانده بخار آن بر دندان دردناک برسانند رافع درد آن می شود.

 

لغو دیدگاه

مطالب مشابه

"" به علاقه مندی ها اضافه شد